HTML มีชุดองค์ประกอบเชิงความหมายและไม่ใช่เชิงความหมายที่คล้ายกันมากเพื่อสื่อความหมายของร้อยแก้ว เช่นเดียวกับที่โปรแกรมแก้ไขข้อความมีส่วนหัว <h1> ถึง <h6> พร้อมด้วยวิธีมากมายในการจัดรูปแบบส่วนต่างๆ ของข้อความ
ในรูปแบบที่สื่อความหมายและมองเห็นได้
ส่วนนี้จะครอบคลุมวิธีหลักๆ ในการมาร์กอัปข้อความ หรือพื้นฐานของข้อความ จากนั้นเราจะพูดถึงแอตทริบิวต์ ก่อนที่จะสำรวจวิธีเพิ่มเติมในการมาร์กอัปข้อความ เช่น รายการ ตาราง และแบบฟอร์ม
ส่วนหัว (อีกครั้ง)
มีองค์ประกอบส่วนหัว 6 รายการ ได้แก่ <h1>, <h2>, <h3>, <h4>, <h5> และ <h6> โดย <h1> สำคัญที่สุด
และ <h6> สำคัญน้อยที่สุด เป็นเวลาหลายปีที่นักพัฒนาแอปได้รับแจ้งว่าเบราว์เซอร์ใช้ส่วนหัวเพื่อร่างเอกสาร
ซึ่งเดิมทีเป็นเป้าหมาย แต่เบราว์เซอร์ไม่เคยใช้ฟีเจอร์การร่างเอกสาร และอัลกอริทึมการร่างที่เสนอถูกนำออกจากข้อกำหนด HTML อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ผู้ใช้โปรแกรมอ่านหน้าจอต้องใช้ส่วนหัวอย่างมากเป็นกลยุทธ์ในการสำรวจเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับเนื้อหาของหน้า โดยนำทางผ่านส่วนหัวด้วยคีย์ h การตรวจสอบว่ามีการใช้ระดับส่วนหัวอย่างมีเหตุผล เช่นเดียวกับที่คุณร่างเอกสาร จะทำให้เนื้อหาเข้าถึงได้และขอแนะนำอย่างยิ่ง
โดยค่าเริ่มต้น เบราว์เซอร์จะจัดรูปแบบ <h1> ให้มีขนาดใหญ่ที่สุด <h2> เล็กลงเล็กน้อย และระดับส่วนหัวที่ตามมาแต่ละระดับจะมีขนาดเล็กลง
โดยค่าเริ่มต้น ในอดีต สไตล์ชีตของ User Agent ยังลดขนาดแบบอักษรขององค์ประกอบ <h1> ที่ซ้อนอยู่ภายในองค์ประกอบการแบ่งส่วน เช่น <article>, <aside>, <nav>, หรือ <section> ด้วย
สไตล์ชีตของ User Agent บางรายการมีตัวเลือกต่อไปนี้ (หรือตัวเลือกที่คล้ายกัน) เพื่อจัดรูปแบบองค์ประกอบ <h1> ที่ซ้อนกันราวกับว่าเป็นระดับส่วนหัวที่ต่ำกว่า