هنگام کار کردن با تابعها، جاوااسکریپت انعطافپذیری بینظیری را ارائه میدهد. تابعها میتوانند رد و بدل شوند، به عنوان شیء استفاده شوند و حالا ما خواهیم دید که چگونه فراخوانیها را بین تابعها ارسال کنیم و رفتار آنها را تغییر دهیم.
کش کردن پنهانی
فرض کنیم تابع slow(x) را داریم که از پردازنده خیلی کار میکشد اما نتیجههای آن همیشه ثابت هستند. به عبارتی دیگر، برای x یکسان همیشه نتیجهای یکسان را برمیگردند.
اگر تابع زیاد فراخوانی میشود، ممکن است بخواهیم که نتیجهها را کَش کنیم (به یاد بسپاریم) تا از مصرف زمان اضافی برای محاسبات دوباره جلوگیری کنیم.
اما به جای اینکه این قابلیت را به slow(x) اضافه کنیم یک تابع دربرگیرنده (wrapper) میسازیم که کش کردن را اضافه میکند. همانطور که خواهیم دید، مزایای زیادی از انجام این کار دریافت میکنیم.
کد اینگونه است و توضیحات به دنبال آن:
function slow(x) {
// اینجا میتواند یک کاری که پردازنده را زیاد مشغول میکند وجود داشته باشد
alert(`با ${x} فراخوانی شد`);
return x;
}
function cachingDecorator(func) {
let cache = new Map();
return function(x) {
if (cache.has(x)) { // وجود داشت cache اگر چنین کلیدی در
return cache.get(x); // نتیجه را از آن بخوان
}
let result = func(x); // را فراخوانی کن func در غیر این صورت
cache.set(x, result); // و نتیجه را کش کن (به خاطر بسپار)
return result;
};
}
slow = cachingDecorator(slow);
alert( slow(1) ); // کش شده و نتیجه آن برگردانده شد slow(1)
alert( "Again: " + slow(1) ); // از کش برگردانده شد slow(1) نتیجه
alert( slow(2) ); // کش شده و نتیجه آن برگردانده شد slow(2)
alert( "Again: " + slow(2) ); // از کش برگردانده شد slow(2) نتیجه
در کد بالا cachingDecorator یک دکوراتور است: تابعی خاص که یک تابع دیگر را دریافت میکند و رفتار آن را تغییر میدهد.
ایده این است که ما میتوانیم cachingDecorator را برای هر تابعی فراخوانی کنیم و این تابع، دربرگیرنده کشکننده را برمیگرداند. این عالی است چون ما میتوانیم تابعهای زیادی داشته باشیم که از چنین خاصیتی استفاده کنند و تنها کاری که ما باید انجام دهیم، اعمال cachingDecorator روی آنها است.
با جدا کردن کش کردن از کد تابع اصلی، ما کد اصلی را هم سادهتر نگه داشتیم.
نتیجهی cachingDecorator(func) یک «دربرگیرنده» است: تابع function(x) که فراخوانی func(x) را در منطق کش کردن «میپوشاند»:
از یک کد بیرونی، تابع slow دربر گرفته شده کار یکسانی انجام میدهد. فقط یک جنبه کش کردن به رفتار این تابع اضافه شده است.
برای خلاصهسازی، چند مزیت در استفاده کردن از یک cachingDecorator به صورت جداگانه به جای تغییر کد خود slow وجود دارد:
- تابع
cachingDecoratorرا میتوان دوباره استفاده کرد. ما میتوانیم آن را روی تابع دیگری هم اعمال کنیم. - منطق کش کردن جدا است، این منطق پیچیدگی خود
slowرا افزایش نداد (اگر وجود داشت). - اگر نیاز باشد ما میتوانیم چند دکوراتور را ترکیب کنیم (دکوراتورهای دیگر پیروی خواهند کرد).
استفاده از “func.call” برای زمینه
دکوراتور کش کردن که در بالا گفته شد برای کار با متدهای شیء مناسب نیست.
برای مثال، در کد پایین worker.slow() بعد از دکور کردن کار نمیکند:
// کش کند worker.slow کاری خواهیم کرد که
let worker = {
someMethod() {
return 1;
},
slow(x) {
// کاری که به پردازنده خیلی فشار میآورد را اینجا داریم
alert("فراخوانی شده با " + x);
return x * this.someMethod(); // (*)
}
};
// کد یکسان قبلی
function cachingDecorator(func) {
let cache = new Map();
return function(x) {
if (cache.has(x)) {
return cache.get(x);
}
let result = func(x); // (**)
cache.set(x, result);
return result;
};
}
alert( worker.slow(1) ); // متد اصلی کار میکند
worker.slow = cachingDecorator(worker.slow); // حالا کاری میکنیم که کش کند
alert( worker.slow(2) ); // Error: Cannot read property 'someMethod' of undefined !وای یک ارور
ارور در خط (*) اتفاق میافتد، خطی که تلاش میکند به this.someMethod دسترسی پیدا کند و شکست میخورد. میتوانید ببینید چرا؟
دلیلش این است که دربرگیرنده تابع اصلی را به عنوان func(x) در خط (**) فراخوانی میکند. و زمانی که اینگونه فرا خواند، تابع this = undefined را دریافت میکند.
اگر سعی میکردیم که این را اجرا کنیم هم مشکل یکسانی پیش میآمد:
let func = worker.slow;
func(2);
پس دربرگیرنده فراخوانی را به متد اصلی میفرستد اما بدون زمینه this. به همین دلیل ارور ایجاد میشود.
بیایید این را درست کنیم.
یک متد درون ساخت خاص برای تابعها وجود دارد به نام func.call(context, …args) که به ما این امکان را میدهد تا به صراحت با تنظیم کردن this یک تابع را فرا بخوانیم.
سینتکس اینگونه است:
func.call(context, arg1, arg2, ...)
این متد با دریافت اولین آرگومان به عنوان this و بقیه آنها به عنوان آرگومانهای تابع func را اجرا میکند.
برای اینکه ساده بگوییم، این دو فراخوانی تقریبا کار یکسانی را انجام میدهند:
func(1, 2, 3);
func.call(obj, 1, 2, 3)
هر دوی آنها func را با آرگومانهای 1، 2 و 3 فراخوانی میکنند. تنها تفاوت این است که func.call مقدار this را هم برابر با obj قرار میدهد.
به عنوان مثال، در کد پایین ما sayHi را با زمینههای مختلفی از شیءها فراخوانی میکنیم: sayHi.call(user) تابع sayHi را با تنظیم کردن this=user اجرا میکند و خط بعدی this=admin را تنظیم میکند:
function sayHi() {
alert(this.name);
}
let user = { name: "John" };
let admin = { name: "Admin" };
// استفاده کنید "this" برای قرار دادن شیءهای متفاوت به عنوان call از
sayHi.call( user ); // John
sayHi.call( admin ); // Admin
و اینجا ما از call برای فراخوانی say همراه با زمینه و عبارت داده شده استفاده میکنیم:
function say(phrase) {
alert(this.name + ': ' + phrase);
}
let user = { name: "John" };
// قرار میگیرد و "سلام" اولین آرگومان میشود this در user
say.call( user, "سلام" ); // John: سلام
در این مورد ما، میتوانیم از call درون دربرگیرنده استفاده کنیم تا زمینه را در تابع اصلی تنظیم کنیم:
let worker = {
someMethod() {
return 1;
},
slow(x) {
alert("فراخوانی شده با " + x);
return x * this.someMethod(); // (*)
}
};
function cachingDecorator(func) {
let cache = new Map();
return function(x) {
if (cache.has(x)) {
return cache.get(x);
}
let result = func.call(this, x); // به درستی قرار داده میشود "this" حالا
cache.set(x, result);
return result;
};
}
worker.slow = cachingDecorator(worker.slow); // حالا کاری میکنیم که کش کند
alert( worker.slow(2) ); // کار میکند
alert( worker.slow(2) ); // کار میکند، تابع اصلی را فراخوانی نمیکند (کش شده است)
حالا همه چیز درست است.
برای اینکه همه چیز را روشن کنیم، بیایید عمیقتر ببینیم که this چگونه تنظیم شده است:
- بعد از دکور کردن،
worker.slowهمان دربرگیرندهیfunction (x) { ... }است. - پس زمانی که
worker.slow(2)اجرا میشود، دربرگیرنده2را به عنوان آرگومان دریافت میکند وthis=workerاست (همان شیء قبل از نقطه). - درون دربرگیرنده، با فرض اینکه نتیجه هنوز کش نشده است،
func.call(this, x)مقدارthisکنونی (=worker) و آرگومان کنونی (=2) را در متد اصلی تنظیم میکند.
چند آرگومانی شدن
حالا بیایید cachingDecorator را جامعتر کنیم. تا حالا فقط با تابعهایی که یک آرگومان داشتند کار میکرد.
حالا چگونه متد worker.slow که چند آرگومان دارد را کش کنیم؟
let worker = {
slow(min, max) {
return min + max; // یک کاری که به پردازنده فشار میآورد
}
};
// باید فراخوانیهایی که آرگومانهای یکسانی دارند را یه خاطر بسپارد
worker.slow = cachingDecorator(worker.slow);
قبلا، برای یک آرگومان میتوانستیم از cache.set(x, result) برای ذخیره نتیجه و cache.get(x) برای دریافت آن استفاده کنیم. اما حالا باید نتیجه را برای ترکیبی از آرگومانها(min,max) ذخیره کنیم. ساختار Map فقط یک مقدار را به عنوان کلید دریافت میکند.
چند راهحل احتمالی وجود دارد:
- یک ساختار داده جدید شبیه map پیادهسازی کنیم (یا از شخص ثالث استفاده کنیم) که همهکاره است و چندکلیدی را ممکن میسازد.
- از mapهای پیچیده استفاده کنیم:
cache.set(min)یکMapخواهد بود که جفت(max, result)را ذخیره میکند. پس ما میتوانیمresultرا به صورتcache.get(min).get(max)دریافت کنیم. - دو مقدار را به یک مقدار تبدیل کنیم. در این مورد خاص، میتوانیم از رشته
"min,max"به عنوان کلیدMapاستفاده کنیم. برای انعطاف پذیری، میتوانیم یک تابع ترکیبسازی(hashing function) برای دکوراتور تعیین کنیم که میداند چگونه از چند مقدار یک مقدار بدست آورد.
برای بسیاری از موارد عملی، نوع سوم به اندازه کافی مناسب است پس ما با همان کار میکنیم.
همچنین ما باید نه تنها x بلکه تمام آرگومانها را در func.call قرار دهیم. بیایید یادآوری کنیم که در یک تابع function() میتوانیم یک شبهآرایه از آرگومانهای آن را با arguments دریافت کنیم پس func.call(this, ...arguments) باید جایگزین func.call(this, x) شود.
اینجا یک cachingDecorator قدرتمندتر داریم: