شیءها به شما اجازه میدهند که مجموعهای کلیددار از مقدارها را ذخیره کنید. این چیز خوبی است.
اما بسیار پیش میآید که ما به یک مجموعهی مرتب نیاز داشته باشیم، که دارای یک المان اول، دوم، سوم و غیره باشیم. برای مثال، ما نیاز داریم که یک لیست از چیزی را ذخیره کنیم: کاربران، کالاها، المانهای HTML و غیره.
اینکه اینجا از یک شیء استفاده کنیم خوب نیست، چون هیچ روشی برای کنترل کردن ترتیب المانها فراهم نمیکند. ما نمیتوانیم یک ویژگی جدید را «بین» ویژگیهای جدید اضافه کنیم. شیءها برای چنین موردی ساخته نشدهاند.
یک ساختار داده خاص به نام Array وجود دارد که برای ذخیره مجموعههای مرتب استفاده میشود.
تعریف کردن
برای ساخت یک آرایه خالی دو سینتکس وجود دارد:
let arr = new Array();
let arr = [];
تقریبا همیشه، سینتکس دوم استفاده میشود. ما میتوانیم المانهایی اولیه را درون براکتها قرار دهیم:
let fruits = ["Apple", "Orange", "Plum"];
المانهای آرایه عددگذاری شدهاند که از صفر شروع میشود.
ما میتوانیم یک المان را با استفاده از عددش درون براکتها دریافت کنیم:
let fruits = ["Apple", "Orange", "Plum"];
alert( fruits[0] ); // Apple
alert( fruits[1] ); // Orange
alert( fruits[2] ); // Plum
میتوانیم یک المان را جایگزین کنیم:
fruits[2] = 'Pear'; // now ["Apple", "Orange", "Pear"]
…یا یک المان جدید را به آرایه اضافه کنیم:
fruits[3] = 'Lemon'; // now ["Apple", "Orange", "Pear", "Lemon"]
تعداد کل المانهای درون آرایه در length آن است:
let fruits = ["Apple", "Orange", "Plum"];
alert( fruits.length ); // 3
همچنین ما میتوانیم از alert برای نشان دادن کل آرایه استفاده کنیم.
let fruits = ["Apple", "Orange", "Plum"];
alert( fruits ); // Apple,Orange,Plum
یک آرایه میتواند المانهایی از هر نوع را ذخیره کند.
برای مثال:
// ترکیبی از مقدارها
let arr = [ 'Apple', { name: 'John' }, true, function() { alert('hello'); } ];
// آن name دریافت شیء در ایندکس 1 و سپس نمایش
alert( arr[1].name ); // John
// دریافت تابع در ایندکس 3 و اجرا کردن آن
arr[3](); // hello
یک آرایه، درست مانند یک شیء، میتواند با یک کاما پایان یاید:
let fruits = [
"Apple",
"Orange",
"Plum",
];
سبک «کامای دنبالهدار» اضافه/حذف کردن المان را آسانتر میکند، چون همه خطوط مشابه میشوند.
دریافت آخرین المانها با «at»
فرض کنیم ما آخرین المان یک ارایه را میخواهیم.
بعضی از زبانهای برنامهنویسی به ما اجازه میدهند که برای چنین اهدافی از ایندکسهای منفی استفاده کنیم، مانند friuts[-1].
اگرچه این کار در جاوااسکریپت کار نمیکند. نتیجه undefined خواهد بود چون در براکتها با ایندکس به صورت لفظی رفتار میشود.
ما میتوانیم به صورت واضح ایندکس المان آخر را محاسبه کنیم و به آن دسترسی پیدا کنیم: fruits[fruits.length - 1].
let fruits = ["Apple", "Orange", "Plum"];
alert( fruits[fruits.length-1] ); // Plum
پ کمی زحمت دارد نه؟ ما باید اسم متغیر را دوبار بنویسیم.
خوشبختانه سینتکسی کوتاهتر وجود دارد: fruits.at(-1):
let fruits = ["Apple", "Orange", "Plum"];
// fruits[fruits.length-1] درست مانند
alert( fruits.at(-1) ); // Plum
به عبارتی دیگر، arr.at(i):
- اگر
i >= 0باشد درست مانندarr[i]است. - برای مقدارهای منفی از
i، از انتهای آرایه به عقب قدم برمیدارد.
متدهای pop/push، shift/unshift
یک صف یکی از متداولترین استفادهها از یک آرایه است. در علوم کامپیوتر، آرایه به معنای یک مجموعه مرتبشده از المانها است که دو عملیات را پشتیبانی میکند:
pushیک المان را به آخر اضافه میکند.shiftیک المان را از آغاز برمیدارد، صف را پیش میبرد، پس المان دوم به المان اول تبدیل میشود.
آرایهها هر دو عملیات را پشیبانی میکنند.
خیلی پیش میآید که در عمل به آن نیاز داشته باشیم. برای مثال، یک صف از پیامها که باید روی صفحه نمایش داده شوند.
آرایهها یک مورد استفاده دیگر هم دارند که یک ساختار داده به نام پشته است.
پشته دو عملیات را پشتیبانی میکند:
pushیک المان را به آخر اضافه میکند.popیک المان را از آخر برمیدارد.
پس المانهای جدید یا اضافه میشوند یا همیشه از «آخر» برداشته میشوند.
یک پشته معمولا به عنوان یک بستهای از کارتها فرض میشود: کارتهای جدید به بالا اضافه میشوند یا از بالا برداشته میشوند:
برای پشتهها، آخرین چیزی که اضافه شده باشد اول دریافت میشود، همچنین به آن LIFO (Last-In-First-Out) هم گفته میشود. برای صفها، ما FIFO (First-In-First-Out) را داریم.
آرایهها در جاوااسکریپت میتوانند هم به عنوان یک صف و هم به عنوان یک پشته کار کنند. آنها به شما اجازه میدهند که المانها را به/از آغاز یا پایان اضافه/حذف کنید.
در علوم کامپیوتر ساختار دادهای که همچنین چیزی را ممکن میکند، صف دو طرفه نامیده میشود.
متدهایی که با انتهای آرایه کار میکنند:
pop-
آخرین المان از آرایه را خارج میکند و آن را برمیگرداند:
let fruits = ["Apple", "Orange", "Pear"]; alert( fruits.pop() ); // میکند alert را حذف میکند و آن را "Pear" alert( fruits ); // Apple, Orangeهر دوی
fruits.pop()وfruits.at(-1)المان آخر آرایه را برمیگردانند اماfruits.pop()با حذف آن المان آرایه را تغییر میدهد. push-
المان را به انتهای آرایه اضافه میکند:
let fruits = ["Apple", "Orange"]; fruits.push("Pear"); alert( fruits ); // Apple, Orange, Pearصدا زدن
friuts.push(...)برابر است باfruits[fruits.length] = ....
متدهایی که با آغاز آرایه کار میکنند:
shift-
اولین المان آرایه را خارج میکند و آن را برمیگرداند: